zondag 21 februari 2010

Sneeuw


Dertig centimeter sneeuw in twee dagen. Dat was de voorspelling en volgens mij hebben we dat gehaald. Het begint zo langzamerhand vooral irritant te worden met al die sneeuw. Heel Stockholm zucht en steunt en hoopt dat het gauw lente wordt.

Gistermiddag hebben we een uur lang sneeuw geruimd op onze oprit en op het pad naar de voordeur. Gisteravond was het alweer volledig dichtgesneeuwd. Vanochtend daarom nog eens anderhalf uur sneeuw geschept en geveegd. Het houdt je wel bezig, zo'n sneeuwstorm.

Gelukkig is het weekend, dus de verkeerschaos is beperkt. Ik ben echter benieuwd wat ons morgenochtend te wachten staat...

Ondertussen vind ik het ontzettend jammer dat ik zo ver weg ben nu Nederland in kabinetscrisis is. Ik vind het altijd zo gezellig! Levert altijd leuke TV op ook. Maar Buitenhof komt gelukkig op Uitzending Gemist.

zondag 14 februari 2010

Sven

Alla hjärtans dag, de dag van alle harten, vandaag. Het lijkt een populair feest hier in Zweden. Maar misschien is het eigenlijk wel net zo populair in Nederland maar gewoon niet in die kringen waar ik me gewoonlijk begeef. Ik ben in elk geval geen expert.

In plaats van me bezig te houden met rode en roze hartjes en liefdesverklaringen geniet ik nog even na van de gouden medaille van Sven Kramer. Met een beetje kunst en vliegwerk konden we de wedstrijd ook in Zweden bekijken. De Zweden vinden het niet belangrijk genoeg om uit te zenden op tv. De enige Zweed die meedeed, Johan Röjler, deed ook beroerd gister, dus ik kan me er iets bij voorstellen. De Zweedse publieke omroep, SVT, heeft echter wel een internetkanaal waar ze de wedstrijd op uitzonden. In combinatie met het fantastische commentaar van Erben Wennemars op Radio 1 was het daardoor heel goed te volgen.

Op Valentijnsdag ben ik dus vandaag vooral een beetje verliefd op Sven.

zaterdag 6 februari 2010

Haiti

Weekend! Wat heerlijk. Na weer een week elke dag overwerken ben ik wel toe aan een dag of twee rust. Ik heb inmiddels de hoop opgegeven dat het binnenkort rustiger wordt op mijn werk. Haiti gaat nog wel een tijdje doorijlen. Er zit dus niets anders op dan stug door te werken en uit te stellen wat uitgesteld kan worden.

Er liggen nog stapels en stapels giften die binnengekomen zijn op de giro en die ingevoerd moeten worden in 'het systeem'. Er wordt nog elke dag veel gebeld en gemaild door mensen die geld willen geven of willen weten of hun gift aan is gekomen. "Haiti" is een beetje massahisterie geworden in Zweden. En dat is natuurlijk heel mooi. Want er komt heel veel geld binnen bij hulporganisaties die daarmee een hoop goeds kunnen doen in een straatarm land.

Interessant is wel waarom juist deze ramp zoveel emoties losmaakt in Zweden. De tsunami in Zuidoost Azië kreeg hier ook heel veel aandacht en geld. Maar toen zei iedereen dat dat kwam omdat Thailand een zeer geliefde vakantiebestemming is voor Zweden. Heel veel mensen waren op die stranden geweest en er zijn ook veel Zweedse slachtoffers gevallen.

Maar er zijn niet veel Zweden die wel eens een bezoek gebracht hebben aan Haiti. De meeste mensen weten niet eens waar het land ligt. De hoeveelheid giften die binnenkomt voor Tahiti geeft dat ook wel aan; mensen hebben echt geen idee.

Waarom dan toch zoveel geld geven? Tja, het was natuurlijk een echte ramp. Met alleen maar slachtoffers, geen daders, zoals bij ingewikkelde oorlogen in Afrika. En enorme media aandacht. Wekenlang deed de Zweedse media uitgebreid verslag. Een week lang domineerden foto's van de ramp de voorpagina's van alle kranten. Dat geeft natuurlijk ook een sneeuwbaleffect. Als iedereen het erover heeft wordt het steeds groter en als iedereen die je kent geld geeft wil jij ook geld geven.

Veel werk dus, maar ook een hele bijzondere periode om mee te maken.

zaterdag 30 januari 2010

Winter

Ok, een beetje naieve stadsbewoners waren we misschien wel. Naar het Zweedse platteland verhuizen en dan denken dat dat zonder comfortverlies kan...

We wonen er nu alweer twee weken en juist in die twee weken is de winter pas goed losgebarsten in ons deel van Zweden. -15 graden vertelde de thermometer me vanochtend. En dat is dus al een week of twee.

Afgelopen woensdag stond ik ineens onder een lauwe douche. De boiler, die in de kelder staat, kreeg het niet meer warmgestookt. En lauw douchen, dat is meer dan ik kan hebben om half zeven 's ochtends.

De kou is echter niet eens het lastigste. Sneeuw is namelijk nog erger. Heel veel sneeuw is nog veel erger. Deze week hebben we twee keer ons autootje uit een berg sneeuw moeten graven. De eerste keer hadden we natuurlijk niet eens een schep bij ons...

Bovendien houden ook Zweedse treinen niet van (veel) sneeuw, in tegenstelling tot wat je wel eens in de Nederlandse media hoort. Hier vriezen wissels kennelijk ook vast, want veel vertraging gehad deze week.

Je moet er dus wat voor over hebben, voor buiten wonen. Een positieve noot: ons toch al gave uitzicht is echt wonderschoon met al die sneeuw. Helaas is het echter eigenlijk altijd donker als ik thuis ben...

dinsdag 19 januari 2010

Verhuisd

De verhuizing is alweer achter de rug. We hebben nu een prachtig huisje in een hele grote berg sneeuw met heel veel dozen erin.

Ik moet nog even wennen aan een nieuw ritme. De reistijd is een stuk langer. Daarnaast is het erg druk op mijn werk in verband met Haiti. De giften stromen binnen en dat is natuurlijk fantastisch, maar erg veel werk. Alles moet op de juiste manier geregistreerd worden en er wordt de hele tijd gebeld.

Vanavond heb ik bovendien de eerste Zweedse les van het nieuwe semester.

Ik weet dus al met al nog niet precies wanneer die dozen uitgepakt gaan worden...

Ik hoop trouwens op mooi zonnig weer voor komend weekend. Dan kan ik foto's maken van de nieuwe situatie.

woensdag 6 januari 2010

Lotje

Het was alweer voor kerst dat ik hier met vriend kostelijk om heb staan lachen, maar nog geen tijd gehad om het met jullie te delen. Lees mee en geniet.

Gelezen op een doos Indiaas snoep:
"Traditionele Indiër Zoeterd Twaalfuurtje Van Amandel & Pistache. ZULKS VOORTBRENGSEL BEVAT VAN LOTJE GETIKT OF SCHROEFMOER COMPONENT!"

Dat u het weet...

Als je echt geen vertaler in huis hebt die een taal spreekt die ook maar een klein beetje verwant is aan het Nederlands, laat dit soort teksten dan gewoon weg...

Wij moesten in elk geval even bij het (gebrekkige) Engelse opschrift spieken voor we begrepen waar we voor gewaarschuwd werden:
"Traditional Indian Flaky Sweet With Almonds & Pistachios. THIS PRODUCT CONTAINS NUTS OR NUT COMPONENTS!"

dinsdag 5 januari 2010

Wolven

Ik heb twee heerlijke weken kerstvakantie in Nederland achter de rug. Altijd een genoegen om er weer te zijn en vooral iedereen weer te zien, ook altijd fijn om daarna weer terug te zijn in mijn eigen huis. De eerste twee dagen werken waren behoorlijk wennen. Het leek wel of ik alles was vergeten. Heerlijk hoe je geheugen in twee werkeloze weken onbelangrijke registers als "wachtwoorden" en "toetsencombinaties" onmiddellijk schoonmaakt en archiveert...

Morgen alweer een vrije dag want men vier hier Driekoningen, Trettondedag jul, oftewel dertiende kerstdag. Ik heb geen kerstboom om te ontmantelen, maar kan mooi wat dozen inpakken want De Verhuizing, Deel III nadert met rasse schreden. 15 januari trekken we in ons nieuwe huisje.

In de tussentijd zijn er natuurlijk legio interessante en blogwaardige zaken gebeurd in Zwöden. Saab failliet en Volvo opgekocht door Chinezen, bijvoorbeeld. Maar waar mijn klomp vooral van brak was de wolvenjacht.

De Riksdag had besloten dat het aantal wolven in Zweden uitgedund diende te worden. Voor het eerst in decennia werd de jacht op wolven in Zweden geopend op 2 januari. Het aantal wolven dient rond de 210 te blijven is het idee. Ruim 10% van de 250 Zweedse wolven, 27 stuks, mocht daarom afgeschoten worden. Meer dan 10.000 (!) jagers registreerden zich, binnen een dag werden de 20 afgeschoten. Bovendien werden nog enkele wolven geraakt maar niet direkt gevonden, dus het aantal ligt waarschijnlijk hoger.

Ik ben geen expert, maar 250 wolven in een gigantisch land als Zweden lijkt mij niet veel. Voor zover ik weet is de wolf een bedreigde diersoort, die moet je koesteren, niet bejagen. Ik lees ook niet regelmatig in de krant dat er wolven mensen aanvallen. Een beetje economische schade (opgegeten schapen) moet je als samenleving voor lief nemen. Uit het natuurloze Nederland komende zeg ik bovendien: wees in godsnaam blij dat je nog echte natuur, inclusief grote roofdieren, hebt en bescherm dat.

Bovendien vind ik het middel, een algemene jacht, helemaal niks. Meer dan tienduizend amateurjagers op twintig wolven... Ik krijg daar een naar gevoel van. Met adrenaline gevulde stoere mannen die Het Kwaad gaan bestrijden. Waarom niet een handvol professionele jagers ingeschakeld? Dan heb je het tenminste in de hand en weet je echt hoeveel wolven er geschoten worden.

De afgelopen dagen woedt er een verhit debat in Zweden, voornamelijk tussen stad en platteland. De mensen uit de stad vinden het belachelijk, zielig en/of overdreven om op wolven te jagen. De plattelanders vinden dat die stedelingen niet moeten zeuren, want die hebben geen wolven in hun achtertuin. Ondertussen daagt de Zweedse roofdierenvereniging de Zweedse regering voor het Europees recht. Zij zijn tegen jacht op bedreigde diersoorten en bovendien was het quotum volgens hen veel te hoog en daarmee in strijd met Europese regels. Dus hopelijk volgend jaar niet in de herhaling.